|
Świadkowie
Przedstawiamy osoby, które zechciały podzielić się z nami swoimi wspomnieniami. Z ich relacji wybraliśmy po kilka wyrazistych opowieści. Są trzy sposoby dotarcia do interesujących Państwa materiałów: wyszukiwanie poprzez indeks nazwisk, tematów i projektów. Relację każdej z prezentowanych tu osób staraliśmy się uzupełnić o zdjęcia oraz notę biograficzną. Mamy nadzieję, że zachęci to Państwa do odwiedzenia Czytelni Multimedialnej Domu Spotkań z Historią, w której można wysłuchać całych, często wielogodzinnych relacji dźwiękowych. Informację o całości zbiorów AHM znajdą Państwo w zakładce PRZESZUKAJ ZBIORY. |
|
Halina Aszkenazy-Engelhard
![]() W 1940 roku Halina Aszkenazy-Engehard razem z matką i kuzynką, Celiną Enholc, przeniosła się z mieszkania na ulicy Ogrodowej na teren warszawskiego getta, na ulicę Franciszkańską 20. Do 1 lutego 1943 pracowała, razem z matką, w fabryce baterii. W tym czasie matce udało się nawiązać kontakt z księdzem Michałem Kubackim z Bazyliki Najświętszego Serca Pana Jezusa na Pradze. W czasie likwidacji getta Halina Aszkenazy-Engelhard, razem z matką i kuzynką, ukryła się w schronie pod kamienicą na Franciszkańskiej. Dwa tygodnie po wybuchu powstania w getcie Niemcy wygonili wszystkich z tego schronu na Umschlagplatz. Rodzina trafiła do pociągu jadącego na Majdanek Matka zginęła na Majdanku, Halina i jej kuzynka uciekły z transportu przez małe okienko w wagonie. Wsiadły do pociągu jadącego do Warszawy, do dwóch przedziałów. W czasie tej podróży Niemcy zatrzymali i zastrzelili kuzynkę, Celinę Enholc. Po dotarciu do Warszawy Halina Aszkenazy-Engelhard nawiązała kontakt z księdzem Kubackim, który ukrył ją na plebanii i wyrobił jej fałszywe dokumenty na nazwisko "Ogonowska". Do wybuchu powstania warszawskiego Halina Aszkenazy-Engelhard nocowała w domu noclegowym dla kobiet, potem w klasztorze szarytek na Tamce. Za wstawiennictwem Księdza Kubackiego pracowała w parafialnym Caritasie. Razem z innymi gotowała tam obiady dla kilkuset osób. Później pracowała jako służąca u dwóch polskich rodzin. W powstaniu 1944 pracowała w powstańczej szwalni przy ulicy Siennej, gotowała i roznosiła posiłki na posterunki żołnierzy AK. Po powstaniu trafiła do obozu w Pruszkowie, stamtąd do pracy w fabryce Schwarzkopfa w Berlinie. W maju 1945 wróciła do Warszawy, wkrótce przeniosła się do Łodzi. Tu skończyła gimnazjum i liceum, zrobiła maturę. Pracowała w organizacji syjonistycznej. W lutym 1947 opuściła Polskę. Wyjechała do Francji, a stamtąd do Izraela. Pracowała jako służąca. Halina Aszkenazy-Engelhard swoje losy opisała w książkach "Pragnęłam żyć", "Spotkanie z losem", "Dzień, noc, dzień", "Warszawa, Paryż, Tel Awiw". Na jej wniosek ksiądz Michał Kubacki został włączony w poczet Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Dziś Halina Aszkenazy-Engelhard jest przewodniczącą Związku Żydów Warszawskich w Izraelu. Mieszka w Tel Awiwie. |
|
Projekt: Zapomniani świadkowie XX wieku
Wywiad przeprowadził/a: Magdalena Stopa Sygnatura nagrania: AHM_2201 Miejsce nagrania: Tel Aviv Data nagrania: 5.01.2011 Czas nagrania: 02:46 Język nagrania: polski Opis nagrania: Zycie codzienne w żydowskiej rodzinie w Warszawie przed II wojną światową; okupacja w Warszawie, getto, ucieczka z getta i ukrywanie się po aryjskiej stronie; udział w powstaniu warszawskim; emigracja do Izraela w latach 40.; życie codzienne w Izraelu. |