Marianna Zawodniak. Urodziła się 16 marca 1928 roku w kolonii Rzeczka w Drohiczynie (Białoruś, obwód brzeski, Polesie) w rodzinie Agaty (z domu Wysocka, 1896 - 1938) i Kazimierz Salamończyk (ok. 1900 - ok. 1930). Ojciec zmarł na skręt jelit, mama z powodu porażenia prądem 25 sierpnia 1938 roku. Ojciec Marianny Zawodniak był w czasie pierwszej wojny światowej legionistą, otrzymał na Polesiu majątek za zasługi wojenne. Dlatego też po zakończeniu wojny osiedlił się z żoną na Polesiu. Oboje rodzice pochodzili z Garwolina. Ojciec Marianny Zawodniak był z zawodu geodetą. Mama pracowała u biskupa pińskiego Zygmunta Łozińskiego a tuż przed śmiercią na kolei. Po śmierci rodziców, Marianną Zawodniak i jej bratem zajęła się ciotka. W czasie wojny oboje korzystali z opieki księdza katolickiego w Drohiczynie, ale musieli się przenosić z domu do domu. W czerwcu 1945 roku wyjechali z Drohiczyna do Polski, wobec narastającego antagonizmu między Rosjanami a Polakami na tamtych terenach. Marianna Zawodniak osiedliła się w latach 1945 - 1947 w Koluszkach k. Łodzi, brata wysłała do sierocińca prowadzonego przez siostry zakonne w Aleksandrowie Kujawskim. Do Wałbrzycha przyjechała z bratem w styczniu 1947 roku, ponieważ odnalazła tam swoje kuzynki. Tam wyszła za mąż za oficera UB i poszła do pracy w fabryce porcelany. Rozwiedli się w 1951 roku i wtedy Marianna Zawodniak poszła do pracy w uzdrowisku w Szczawnie - Zdroju. W 1973 roku wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie mieszkała 20 lat w okolicach Nowego Jorku. Tam wyszła ponownie za mąż, i wraz z mężem wróciła w 1993 roku do Polski. W USA organizowała pomoc dla kraju. Od powrotu do Polski do dziś zajmuje się pomocą dla Drohiczyna. Do dzisiaj mieszka w Wałbrzychu.