Urodziła się 11 października 1933 w Łucku (II Rzeczpospolita) w rodzinie Pelagii i Albina Antonowiczów. Ojciec był szewcem. Tamara Antonowicz miała dwóch braci i cztery siostry.
Gdy miała trzy miesiące, rodzina przeniosła się do Równego. Przed wojną ukończyła jedną klasę szkoły powszechnej. Wszystkie cztery siostry uzyskały po wojnie wyższe wykształcenie. Ojciec w 1944 roku został wcielony do Wojska Polskiego, przeszedł drogę do Berlina i po 1945 roku pozostał w Polsce w Świebodzicach. Próbował ściągnąć całą rodzinę do Polski, ale zdołali przyjechać tylko dwaj jego synowie, Jan i Michał (1946 rok). Tamara Antonowicz pozostała w ZSRR razem z siostrami. Ukończyła średnią szkołę w Równem (technikum) i uzyskała średnie wykształcenie rolnicze, ale tego zawodu nigdy nie wykonywała. Następnie ukończyła wyższe studia w Odessie (Odeski Instytut Technologiczny im. Łomonosowa), gdzie została inżynierem ekonomistą i ten zawód wykonywała przez całe życie. Pracowała przez wiele lat jako ekonomista, starszy ekonomista, naczelnik wydziału, pomocnik dyrektora w elektrowni w Równem. Była członkiem partii, pełniła w pewnym okresie funkcję sekretarza partii w swoim zakładzie. Przed przejściem na emeryturę pełniła funkcję zastępcy dyrektora elektrowni. Przepracowała w sumie 46 lat, do 1996 roku, kiedy przeszła na rentę.
Po wojnie wiele razy odwiedzała Polskę. Pierwszy raz po wojnie zobaczyła ojca w 1953 roku, później odwiedzała też swoich braci. Tamara Antonowicz była dwa razy zamężna (pierwszy raz w 1952 roku), po śmierci pierwszego męża drugi raz wyszła za mąż. Ma syna i córkę. Jest bardzo przywiązana do wiary katolickiej. Mieszka w Równem na Ukrainie.