Urodził się w 1928 roku w Ostrowiszkach, 15 kilometrów od miejscowości Widze, w powiecie brasławskim, w rodzinie Stefani i Waleriana Aleksandrowiczów. Miał trzech braci i trzy siostry. Rodzina utrzymywała się z rolnictwa. Do 1938 roku zajmowała 10-hektarowe gospodarstwo, potem przeniesiona została na tzw. kolonię.
W czasie okupacji niemieckiej (w latach 1942-1944) Antoni Aleksandrowicz był członkiem jednego z trzech oddziałów AK działających na terenie powiatu. Po wkroczeniu Sowietów jeszcze przez pięć lat ukrywał się w okolicznych lasach. Do domu wrócił dopiero w 1949 roku. Niespełna dwa lata później został aresztowany. Kilka miesięcy spędził w więzieniach w Brasławiu, Połocku i Mohylewie, po czym został zesłany do łagru w głąb Rosji (Irkucka obłast, Tajszet rajon). Spędził tam sześć i pół roku. Po powrocie z zesłania zamieszkał w Ostrowiszkach i pracował w kołchozie (do 1973 roku). Potem przeprowadził się do Dynneburga, gdzie mieszka po dziś dzień. Jest osobą samotną.